13 april 2014

De marathon 2.0, de finale

event

Een impressie: vanaf het startschot van de tweede startgolf, er waren zoveel deelnemers dat er in 2 keer gestart werd, een handje geven aan Lee en daarna met de menigte onderweg richting de Erasmusbrug.

Deze is helemaal niet zo stijl en voor je het weet ben je onderweg naar de Kuip. Je begint dan lekker warm te worden en constateert dat het veel te hard gaat. Dit neem je ter kennisgeving aan en handhaaft dit veel te hoge tempo.

Wanneer je tegen de 10 kilometer langzaam wordt ingehaald door de de gangmakers met ballonnen die aangeven dat hun eindtijd 4 uur 15 minuten is, maak je je hier absoluut geen zorgen over. Het lopen gaat je immers zo lekker en makkelijk af, dat het de ballonnnen nauwelijks lukt van je weg te lopen.

Een paar kilometer verder zijn ze echter toch uit zicht. Zelf loop je lekker verder onderweg naar de eerste aanmoedigende familie & vrienden. High five met Imre & Linde en onderweg in de lus om Ahoy. Leuk te constateren dat het na deze lus nog altijd van een leien dakje gaat en wederom een meet & greet met de aanmoedigende familie & vrienden.

Vanaf daar onderweg naar mijn vader & moeder. Afgesproken dat zij met nieuwe drink- en eet voorraad klaar staan, dus drinkgordel afgeven en lekker zonder balast verder. Wat gaat het lekker en hard.

Maar dan: Een nieuwe voorraad drinken en eten aanpakken die nu toch echt een stuk zwaarder voelt dan bij de start. Zal wel even wennen zijn, maar toch een klein psychologisch tikje. 1 Van de bananen had besloten zich te transformeren tot bananensap, maar gelukkig kon nog een andere woiden aangereikt.

Onderweg naar de 2e keer Erasmusbrug. Maar wat is dat nu? Deze is veel steiler en hoger dan de heenweg?!... En ik was echt niet de enige die dit constateerde ;) Even terug in tempo en de brug op zien te klimmen, in de wetenschap dat na de beklimming een prettige afdaling volgt.

Dat viel echter best tegen. Mijn maag speelde iets op en in de wetenschap dat de streep nog ver is, toch maar terug in tempo om een nieuwe tred te vinden die ik een tijdje kan volhouden. Supporters die me bij de eerste keer Blaak hebben gezien, kunnen ongetwijfeld bevestigen dat het er toen allemaal een stuk minder soepel en fris uitzag.

Onderweg naar Kralingse Bos viel het me tegen dat het nog best een eind lopen is voordat je het zware rondje rond de Kralingse Plas bereikt. Als je er dan eenmaal bent, heb je weer een nieuwe tred gevonden om dit rondje te volbrengen.

Na een in mijn ogen onnodige lus door Capelle, ik word hier ingehaald door de tempomakers voor een eindtijd van 4 uur 30 minuten, is het een plezier om onderweg te gaan naar de finish. De laatste 5 kilometer komen binnen bereik en wat een support van de bewoners aldaar!

Aan het einde na de omgang linksaf richting centrum om de laatste kilometers weg te werken en rechtsaf Blaak weer op te draaien. Daar voor de laatste keer door vrouw en kinderen aangemoedigd om de laatste kilometer in te gaan en de Coolsingel op te draaien. Wat een mensen nog, terwijl ik dan toch echt al ruim 4 en een half uur onderweg ben.

We zijn er! Bedankt en tot de volgende keer? Ik sta dan als supporter aan de andere kant van de hekken, want dit hoeft niet nog een keer ;)

Geschreven door:
Cookies?

We gebruiken cookies om het functioneren van onze website te verbeteren. De gegevens worden volledig anoniem verzameld.